Ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου μας κ. Γεώργ. Γιακουμάκης με το υπ αριθ. πρωτ. 7417/14-11-2006 έγγραφο του προς τον Υπουργό Απασχόλησης κ. Σάββα Τσιτουρίδη ζητάει τη συμμετοχή των εκπροσώπων των Επιμελητηρίων στις Τοπικές Διοικητικές Επιτροπές του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ως εκπροσωπών των εργοδοτικών φορέων.

Το πλήρες κείμενο του εγγράφου έχει ως εξής:

Κύριε Υπουργέ,

Ήδη από το έτος 2001, η πλειοψηφία των Επιμελητηρίων Ελλάδος, αλλά και η Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδος, έχουν αποστείλει προς το οικείο Υπουργείο πληθώρα επιστολών-υπομνημάτων, σχετικά με το θέμα της συμμετοχής των εκπροσώπων των Επιμελητηρίων στις Τοπικές Διοικητικές Επιτροπές του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ως εκπροσωπών των εργοδοτικών φορέων.

Ειδικότερα, όπως μνημονεύεται και στις ως άνω επιστολές-υπομνήματα, η έκδοση και εφαρμογή της υπ' αριθ. 29/97 γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η οποία θεώρησε ότι τα Επιμελητήρια στα οποία είναι εγγεγραμμένο το σύνολο των εργοδοτών των παραγωγικών τάξεων, δεν ανήκουν στους εργοδοτικούς φορείς και συνεπώς δεν είναι δυνατό να εκπροσωπούνται στις Τ.Δ.Ε. του ΙΚΑ, είχε ως αποτέλεσμα, τα Επιμελητήρια να αποστερηθούν από έναν τομέα του κύριου ρόλου τους, εφόσον εξαιρέθηκαν από την εκπροσώπηση τους στις Τ.Δ.Ε. του ΙΚΑ. Τούτο δε, αποτελεί κεφαλαιώδες σφάλμα, διότι:

1ον) ως γνωστόν, τα Εμπορικά και Βιομηχανικά Επιμελητήρια είναι νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τα οποία εκπροσωπούν το σύνολο των παραγωγικών τάξεων της χώρας, ως κατ' εξοχήν εργοδοτικές οργανώσεις, και έχουν την, θεσμοθετημένη εκ του νόμου (2081/1992), αρμοδιότητα να παρέχουν συμβουλές, γνωμοδοτήσεις και εισηγήσεις προς την πολιτεία επί θεμάτων της αρμοδιότητάς τους. Πάντοτε δε, και υπό το καθεστώς των ισχυσάντων κατά καιρούς νομοθετημάτων, από το έτος 1985 έως το έτος 2001, εκπρόσωποι των Επιμελητηρίων συμμετείχαν στις Τ.Δ.Ε. του ΙΚΑ, ως εκπρόσωποι των εργοδοτικών φορέων.

Η έννοια «οικείος εργοδοτικός φορέας» είναι ευρύτατη και στα εννοιολογικά της όρια συμπεριλαμβάνεται ο Επιμελητηριακός θεσμός, που είναι ο κατ' εξοχήν καθ' ύλη αρμόδιος φορέας για «την προστασία των επαγγελμάτων ... την ανάπτυξη του εμπορίου, της βιομηχανίας και της βιοτεχνίας ...», όπως ρητά αναγράφεται στο νόμο (αρθρ. 1 παρ. 2 Ν. 2081/92 περί του θεσμού των Επιμελητηρίων). Μέλος του Επιμελητηρίου, αποτελεί υποχρεωτικά όλο το εργοδοτικό δυναμικό του νομού, όπου εδρεύει το κάθε Επιμελητήριο.

Αντίθετα, οι εργοδοτικές οργανώσεις δεν είναι απαραίτητο ότι περιλαμβάνουν ολόκληρο το φάσμα των επαγγελματοβιοτεχνών, εμπόρων και βιομηχάνων, δεδομένης της σημερινής, κατά επάγγελμα, συνδικαλιστικής συσπείρωσης του κάθε κλάδου ξεχωριστά.

Έτσι καθίσταται σαφές ότι, το σκεπτικό της υπ' αριθ. 29/97 γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ότι δηλαδή τα Επιμελητήρια έχουν παρεμφερή δραστηριότητα με άλλες κλαδικές οργανώσεις, είναι παντελώς εσφαλμένο, καθόσον οι κλαδικές είναι εκείνες που έχουν παρεμφερή δράση με τη θεσμοθετημένη επιμελητηριακή δραστηριότητα, δεδομένου ότι η τελευταία καλύπτει πολύ μεγαλύτερο φάσμα. Επιπλέον, ο γενικότερος σκοπός των κλαδικών οργανώσεων (για την ανάπτυξη του εμπορίου κ.λ.π.) δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποκλείσει τον θεμελιώδη χαρακτήρα των Επιμελητηρίων, και μόνο αυτών, ως εργοδοτών.

Συνεπώς, οι οριζόμενοι εκπρόσωποι των Επιμελητηρίων, θα πρέπει κατ' εξοχήν να συμμετέχουν στις Τ.Δ.Ε. του ΙΚΑ, διότι, λόγω της ιδιότητός τους, εκπροσωπούν το σύνολο του εργοδοτικού φάσματος.

2ον) Η εν λόγω υπ' αριθ. 29/97 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που χρονολογείται τον Ιανουάριο του 1997, έλαβε υπόψη της τις διατάξεις των Νόμων 4346/64 και 825/78, και με βάση τη συγκριτική διατύπωση του νομοθέτη, ήχθη στο εσφαλμένο συμπέρασμα της εξαίρεσης της εκπροσώπησης των Επιμελητηρίων στις εν λόγω Τ.Δ.Ε.

Όμως, να σημειωθούν τα εξής:

α) σχετικά με το Ν. 4346/64: η διατύπωση της διάταξης αυτού του Νόμου είναι διαζευκτική, αφού επί λέξει αναφέρει: «... Επιμελητηρίων ή των οικείων Εργοδοτικών, Επαγγελματικών, ή άλλων κατά κλάδο εκπροσωπευτικών Οργανώσεων ...», συνεπώς ουδόλως εξαιρεί τα Επιμελητήρια

β) σχετικά με το Ν. 825/78: η έλλειψη της λέξης «Επιμελητηρίων» από τη διάταξη του άρθρου 13 αυτού του Νόμου, δεν σημαίνει απαραίτητα πρόθεση της θέλησης του νομοθέτη για αποκλεισμό των Επιμελητηρίων από τις Επιτροπές του ΙΚΑ, δεδομένου ότι δεν είναι διόλου απίθανο, στην πρόθεση του νομοθέτη το 1978, να συμπεριλαμβανόταν και τα Επιμελητήρια στην έννοια «εργοδοτικές Οργανώσεις».

Άλλωστε, η ψήφιση του Ν. 2081/92, ο οποίος τροποποίησε τον Ν. 825/78, ενίσχυσε κατά πολύ τον θεσμό των Επιμελητηρίων και εδραίωσε, στη συνείδηση του εργοδότη επιχειρηματία, τον ενωτικό και καθ' ολοκληρίαν αντιπροσωπευτικό ρόλο των κατά τόπους Επιμελητηρίων. Κάτι, που φυσικά κρίθηκε επιβεβλημένο να συμβεί, καθότι είχαν παρέλθει ήδη 14 χρόνια από την ψήφιση του προηγούμενου Νόμου, επί του οποίου ερείδεται η υπ' αριθ. 29/97 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

γ) Πέραν όλων των ανωτέρω, από την έκδοση της υπ' αριθ. 29/97 γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, για το ζήτημα αυτό, ψηφίστηκαν ήδη δύο νέα νομοθετήματα, και συγκεκριμένα ο Ν. 2556/97 (αρθρ. 20 παρ. 6) και ο Ν. 2679/99 (αρθρ. 48 ), ήτοι, σε χρόνο μεταγενέστερο της άνω γνωμοδότησης.

Κατόπιν όλων αυτών, σαφές καθίσταται ότι είναι παντελώς αναχρονιστικό και συνεπώς εσφαλμένο να εξακολουθούμε να στηρίζουμε οποιουδήποτε είδους γνωμοδοτήσεις σε νόμους που ψηφίστηκαν για να ισχύουν προ εικοσαετίας, όταν, τόσο οι πραγματικές, όσο και οι νομικές συνθήκες έχουν αλλάξει προ πολλού.

Επειδή λοιπόν, σύμφωνα με όλα τα παραπάνω, θεωρούμε ότι θα πρέπει να γίνει σαφέστερο το καθεστώς στο συγκεκριμένο αυτό σημείο, να συμπληρωθεί δηλαδή η διάταξη της παρ. 1, κεφ. Α περ. δ' και κεφ. Β' περ. δ' του άρθρου 13 Ν. 825/78, όπως τροποποιηθείς ισχύει σήμερα, και να διατυπωθεί ως ακολούθως:

δ) «ένα μέλος, που ορίζεται από το κατά τόπον αρμόδιο Επιμελητήριο και εν ελλείψει αυτού, από άλλο εργοδοτικό φορέα, με τον νόμιμο αναπληρωτή του».

Εκτιμώντας ότι αυτή τη φορά θα έχουμε θετική εκ μέρους σας απάντηση, δεχθείτε τις, εκ των προτέρων, θερμές μας ευχαριστίες.